Nadat we de kinderen naar school gebracht hebben, rijden we door naar het hospice waar mama is de sinds vandaag woont. In haar 'hotelletje' zoals we tegen de kinderen zeggen. Dat snappen ze wel als ze zien dat oma slagroomijs krijgt met een berg slagroom en dat nog wel op bed! En zelfs onze hond Takkie mag op bezoek komen! Dat staat voor aanstaande vrijdag middag op de planning als Takkie dat ook wil. Om 8.45 rol ik dus binnen terwijl mamsie nog in bed lig: "ik kom je helpen met opmaken voor al je bezoek vandaag." Mama ziet niks meer en nadat ze verzorgd, gewassen en aangekleed is met haar nieuwe jurk (duurt lang…ik adem in en uit ) geef ik haar de spiegel uit gewoonte en het Kohl potlood. Op gevoel doet ze haar ogen. Daarna de mascara. De natte doekjes in de aanslag om alles wat extra is eraf te poetsen . De longlasting lippenstift is het meest hardnekkig dus daar moet ik meteen bij zijn. Dat zit in de plooi. En dat heeft ze prima gedaan.
Flex zie je er uit mam! Als een wiedeweerga gaan we door naar een onderzoek voor onze dochter. We zijn te laat op de afspraak. Druk op de weg? Nee mama ligt in een hospice en ik wilde haar helpen opmaken voor de dag en moest wachten op de verzorging: prio!
Hoe het gaat?
Ja … goed eigenlijk. Mag je dat nog zeggen tegenwoordig? Ik ben intens dankbaar Dat ze daar is. Dat ze tevreden is, geen pijn heeft, vrolijk is, haar dosis humor behoudt, dat ze opgeruimd is, dat ze tevreden en mild is. Ik ben zo dankbaar dat ik dat allemaal nog mee mag maken na 46 jaar.
Schiet mij maar lek
We starten het interview wat uitloopt.
Hierna heb ik om 12 & 13u onderzoeken naar psychische hinder voor naamswijzinging , en nog 2 consulten. Ik trek na mijn werk dag nog een kaartje uit mijn carddeck #opjeplek : ik heb het recht om mezelf te laten zien en gezien te worden. So die geldt zowel voor mamsie als voor mij!
Ik zie mijn kinderen tussendoor en ga door naar een diner. Ik lees de familie app met alle updates en zaken . Ik log in. En uit en in en uit.
Zo werkt veer- en draagkracht.
Ik ben bewust, draagkrachtig, blij en voel me sterk en op mijn plek. Ik laat me zien.
Ik heb het recht om mezelf te laten zien en gezien te worden!
Dit is waar ik ben en hoor te zijn.
#opjeplek #carddeck #francoisevangerwen
Flex zie je er uit mam! Als een wiedeweerga gaan we door naar een onderzoek voor onze dochter. We zijn te laat op de afspraak. Druk op de weg? Nee mama ligt in een hospice en ik wilde haar helpen opmaken voor de dag en moest wachten op de verzorging: prio!
Hoe het gaat?
Ja … goed eigenlijk. Mag je dat nog zeggen tegenwoordig? Ik ben intens dankbaar Dat ze daar is. Dat ze tevreden is, geen pijn heeft, vrolijk is, haar dosis humor behoudt, dat ze opgeruimd is, dat ze tevreden en mild is. Ik ben zo dankbaar dat ik dat allemaal nog mee mag maken na 46 jaar.
Schiet mij maar lek
We starten het interview wat uitloopt.
Hierna heb ik om 12 & 13u onderzoeken naar psychische hinder voor naamswijzinging , en nog 2 consulten. Ik trek na mijn werk dag nog een kaartje uit mijn carddeck #opjeplek : ik heb het recht om mezelf te laten zien en gezien te worden. So die geldt zowel voor mamsie als voor mij!
Ik zie mijn kinderen tussendoor en ga door naar een diner. Ik lees de familie app met alle updates en zaken . Ik log in. En uit en in en uit.
Zo werkt veer- en draagkracht.
Ik ben bewust, draagkrachtig, blij en voel me sterk en op mijn plek. Ik laat me zien.
Ik heb het recht om mezelf te laten zien en gezien te worden!
Dit is waar ik ben en hoor te zijn.
#opjeplek #carddeck #francoisevangerwen
RSS-feed
